Na co działa Nurofen
Nurofen zawiera 200 mg ibuprofenu w tabletce powlekanej. Ulotka opisuje go jako lek z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych, łagodzący ból, obrzęk i gorączkę.
Wskazania obejmują:
- bóle różnego pochodzenia o nasileniu słabym do umiarkowanego – ból głowy, w tym ból napięciowy i migrenowy, ból zęba, nerwobóle, bóle mięśniowe, stawowe i kostne oraz bóle towarzyszące grypie i przeziębieniu,
- gorączkę różnego pochodzenia,
- bolesne miesiączkowanie.
Lek jest przeznaczony do stosowania doraźnego. Mechanizm działania i pełne ograniczenia opisuje strona ibuprofenu.
Dawkowanie
Nurofen wyznacza granicę stosowania masą ciała, a nie samym wiekiem – leku nie podaje się osobom ważącym mniej niż 20 kg, co ulotka wiąże z wiekiem powyżej 6 lat.
- dorośli i młodzież powyżej 12 lat (powyżej 40 kg) – dawka początkowa 2 tabletki, potem w razie potrzeby 1 do 2 tabletek co 4 do 6 godzin. Najwyżej 6 tabletek (1200 mg) na dobę, z zachowaniem co najmniej 4-godzinnej przerwy między dawkami,
- dzieci od 9 do 12 lat (30–40 kg) – 1 tabletka co 4 do 6 godzin, najwyżej 4 tabletki na dobę (800 mg),
- dzieci od 6 do 9 lat (20–30 kg) – 1 tabletka co 6 godzin, najwyżej 3 tabletki na dobę (600 mg).
Dla dzieci ulotka podaje też przelicznik na masę ciała: optymalna dawka to 7–10 mg na kilogram, od 3 do 4 razy na dobę, przy czym nie należy przekraczać 30 mg/kg na dobę. Osoby w podeszłym wieku nie wymagają modyfikacji dawki, ale są bardziej narażone na działania niepożądane.
Tabletki popija się wodą, a osobom z dolegliwościami przewodu pokarmowego ulotka zaleca przyjmowanie leku podczas posiłku. U dzieci konieczność podawania dłużej niż 3 dni wymaga porady lekarza.
Przeciwwskazania i środki ostrożności
Ulotka wyklucza stosowanie leku u osób:
- z uczuleniem na ibuprofen, pozostałe składniki albo inne NLPZ,
- u których kwas acetylosalicylowy lub inny NLPZ wywołał kiedykolwiek reakcję nadwrażliwości – pokrzywkę, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy albo astmę oskrzelową,
- z czynną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy albo krwawieniem, rozumianym jako dwa lub więcej wyraźne epizody potwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia,
- z perforacją albo krwawieniem z przewodu pokarmowego w wywiadzie związanym z wcześniejszym leczeniem NLPZ,
- z ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca,
- w ostatnich 3 miesiącach ciąży,
- ze skazą krwotoczną.
U odwodnionych dzieci i młodzieży istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek.
Interakcje
Ulotka nakazuje unikać jednoczesnego stosowania z kwasem acetylosalicylowym – chyba że lekarz zalecił małe dawki, nie większe niż 75 mg na dobę – oraz z innymi lekami z grupy NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2.
Wśród leków, na które Nurofen może wpływać albo które mogą wpływać na niego, ulotka wymienia między innymi:
- leki przeciwzakrzepowe: kwas acetylosalicylowy, warfarynę, tyklopidynę,
- leki obniżające ciśnienie krwi: inhibitory ACE, beta-adrenolityki i antagonistów receptora angiotensyny II,
- leki przeciwpłytkowe i przeciwdepresyjne z grupy SSRI,
- glikozydy nasercowe, lit, metotreksat, cyklosporynę, mifepryston i takrolimus.
Możliwe działania niepożądane
Profil odpowiada całej grupie NLPZ: najczęściej dotyczy przewodu pokarmowego i układu nerwowego, a najpoważniejsze powikłania to krwawienie z przewodu pokarmowego, ciężkie reakcje nadwrażliwości i ciężkie reakcje skórne. Pełne zestawienie z częstościami znajdziesz na stronie ibuprofenu.
Kiedy do lekarza
Ulotka wskazuje jeden prosty próg: jeśli po 3 dniach nie ma poprawy albo pacjent czuje się gorzej, trzeba skontaktować się z lekarzem. Przy dzieciach ten sam termin dotyczy samej konieczności dalszego podawania leku.
Natychmiastowej konsultacji wymagają objawy zakażenia, które w trakcie leczenia utrzymują się lub nasilają, oraz przyjęcie dawki większej niż zalecana.
Nurofen a zamienniki
Ten sam skład – 200 mg ibuprofenu w tabletce powlekanej – ma w rejestrze kilkanaście preparatów różnych podmiotów odpowiedzialnych. Opisujemy z nich Ibuprom. Przy identycznej substancji czynnej i mocy różnice sprowadzają się do ceny, wielkości opakowania, substancji pomocniczych oraz szczegółów dawkowania w ulotce – te ostatnie warto porównać, bo nie są identyczne.