Na co działa Apo-Napro Fast
Apo-Napro Fast to niebieskie, przezroczyste kapsułki miękkie z 220 mg naproksenu sodowego, co odpowiada 200 mg naproksenu. Naproksen należy do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) i działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie oraz przeciwgorączkowo przez hamowanie syntezy prostaglandyn. Podmiotem odpowiedzialnym jest Aurovitas Pharma Polska.
Lek jest przeznaczony do krótkotrwałego leczenia dorosłych i dzieci od 12 lat. Charakterystyka wymienia dolegliwości bólowe o małym i umiarkowanym nasileniu:
- ból głowy,
- ból zęba,
- ból mięśni, ból stawów i ból pleców,
- bolesne miesiączkowanie,
- dolegliwości bólowe o niewielkim nasileniu związane z przeziębieniem.
Drugim wskazaniem jest obniżenie gorączki. Dokumenty zastrzegają, że lek nie jest odpowiedni do leczenia bólu spowodowanego dolegliwościami żołądkowo-jelitowymi.
Kapsułka a tabletka
Ta sama dawka naproksenu sodowego – 220 mg – jest w rejestrze także w tabletkach powlekanych bez recepty, m.in. Aleve i Nalgesin Mini. Apo-Napro Fast różni się od nich postacią: to miękka kapsułka żelatynowa z płynnym wypełnieniem. Dokumenty tego leku nie porównują szybkości jego działania z innymi produktami. Charakterystyka podaje tylko, że naproksen sodowy łatwo rozpuszcza się w wodzie, a przyjęty na czczo osiąga największe stężenie we krwi po 1–2 godzinach.
Pod marką Apo-Napro ten sam podmiot ma też tabletki 250 mg i 500 mg oraz Apo-Napro Forte 550 mg. Są one wydawane na receptę, a ta strona ich nie opisuje.
Dawkowanie
Dorośli i dzieci od 12 lat przyjmują zwykle 1 kapsułkę co 8–12 godzin. Na początek można wziąć 2 kapsułki, a jeśli objawy się utrzymują, po 12 godzinach kolejną. Nie wolno przekroczyć 3 kapsułek na dobę, czyli 660 mg naproksenu sodowego. Pominiętą dawkę przyjmuje się jak najszybciej, ale bez dawki podwójnej.
Kapsułkę połyka się, popijając dużą ilością wody lub mleka, najlepiej tuż po posiłku. Obowiązuje najmniejsza skuteczna dawka przez najkrótszy czas potrzebny do opanowania objawów. Kapsułki przechowuje się poniżej 25°C w oryginalnym opakowaniu, chroniąc przed wilgocią, i nie zamraża się ich.
Kto dawkuje inaczej
- Osoby po 65. roku życia – najwyżej 2 kapsułki na dobę.
- Łagodne zaburzenia czynności nerek – najmniejsza skuteczna dawka i kontrola czynności nerek przez lekarza. Przy umiarkowanych zaburzeniach należy unikać naproksenu, a przy ciężkich jest przeciwwskazany.
- Zaburzenia czynności wątroby – szczególna ostrożność. Przy ciężkich zaburzeniach lub marskości wątroby leku należy unikać.
Jak długo
Bez konsultacji z lekarzem nie stosuje się leku dłużej niż 10 dni. Ulotka wyznacza też krótsze progi, których nie ma w charakterystyce: jeśli po 3 dniach leczenia gorączki albo po 5 dniach leczenia bólu nie ma poprawy lub pacjent czuje się gorzej, trzeba skontaktować się z lekarzem. Charakterystyka mówi ogólnie o kontakcie z lekarzem, gdy ból lub gorączka utrzymują się, nawracają albo się nasilają.
Przeciwwskazania
Leku Apo-Napro Fast nie wolno stosować:
- przy uczuleniu na naproksen, naproksen sodowy lub inny składnik kapsułki,
- jeśli po kwasie acetylosalicylowym lub innym NLPZ wystąpiła kiedyś astma, nieżyt nosa, pokrzywka albo – według ulotki – świąd,
- po krwawieniu lub perforacji przewodu pokarmowego związanych ze stosowaniem NLPZ,
- przy czynnej lub przebytej nawracającej chorobie wrzodowej albo krwotoku – co najmniej dwóch potwierdzonych epizodach,
- przy chorobie wrzodowej, zapaleniu błony śluzowej żołądka albo – według ulotki – bólu żołądka,
- przy krwawieniu z przewodu pokarmowego lub innym krwawieniu, np. z naczyń mózgowych,
- przy skazie krwotocznej albo leczeniu lekami przeciwzakrzepowymi,
- przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek lub wątroby i ciężkiej niewydolności serca,
- w ostatnich 3 miesiącach ciąży.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia trzeba porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą, jeśli pacjent:
- ma nadciśnienie tętnicze lub chorobę serca, przeszedł udar albo ma czynniki ryzyka, np. cukrzycę, podwyższony cholesterol lub pali tytoń,
- ma zakażenie – naproksen może maskować jego objawy i utrudniać rozpoznanie,
- ma dolegliwości ze strony wątroby lub nerek,
- jest w podeszłym wieku,
- chorował na wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub chorobę Leśniowskiego-Crohna – ich stan może się pogorszyć.
Osoby z zaburzeniami przewodu pokarmowego i zaburzeniami krzepnięcia krwi mogą stosować lek wyłącznie pod nadzorem lekarza. Ulotka dodaje, że przy obecnych lub przebytych dolegliwościach żołądka nie stosuje się leku bez zalecenia lekarza.
Przewód pokarmowy
Krwawienie, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego mogą wystąpić w dowolnym momencie leczenia, z objawami ostrzegawczymi lub bez nich, i bywają śmiertelne. Ryzyko rośnie z dawką, po przebytej chorobie wrzodowej i u osób starszych. Przy krwawieniu lub owrzodzeniu leczenie się przerywa i kontaktuje z lekarzem.
U osób z większym ryzykiem, także przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego, lekarz może rozważyć dodanie leku osłonowego, np. mizoprostolu lub inhibitora pompy protonowej.
Serce i skóra
Leki takie jak naproksen mogą wiązać się z niewielkim wzrostem ryzyka zawału serca lub udaru, zwłaszcza w dużych dawkach i przy długim leczeniu. Według charakterystyki dane są niewystarczające, by ocenić ten wpływ dla małych dawek 220–660 mg na dobę, stąd zakaz przekraczania dawki i 10-dniowego czasu leczenia.
Zgłaszano ciężkie reakcje skórne: złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, martwicę toksyczno-rozpływną naskórka i zespół DRESS. Najczęściej pojawiały się w pierwszym miesiącu leczenia. Przy ich objawach lek trzeba natychmiast odstawić, a po zespole Stevensa-Johnsona, martwicy naskórka lub DRESS nigdy nie wraca się do leczenia tym lekiem.
Substancje pomocnicze
- Lecytyna z oleju sojowego – osoby uczulone na soję nie powinny stosować leku. Charakterystyka mówi o uczuleniu na orzeszki sojowe lub soję, ulotka – na orzeszki arachidowe lub soję.
- Sorbitol – 65,3 mg w kapsułce; nie stosują go osoby z dziedziczną nietolerancją fruktozy.
- Sód – mniej niż 1 mmol (23 mg) w kapsułce, czyli lek jest zasadniczo „wolny od sodu”.
Czego nie łączyć z Apo-Napro Fast
Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym z inhibitorami COX-2, oraz z metotreksatem, którego toksyczność naproksen może znacznie nasilać. Charakterystyka opisuje też inne interakcje:
- leki przeciwzakrzepowe, heparyna, leki przeciwpłytkowe, kortykosteroidy i leki z grupy SSRI – większe ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego,
- małe dawki kwasu acetylosalicylowego – naproksen przyjmowany dłużej niż jeden dzień osłabia ich wpływ na płytki krwi,
- fenytoina, sulfonamidy i doustne leki przeciwcukrzycowe z grupy pochodnych sulfonylomocznika – ich działanie może się nasilać,
- lit, furosemid, leki beta-adrenolityczne i inhibitory ACE – zmienione działanie tych leków albo ryzyko niewydolności nerek,
- cyklosporyna – nasilenie jej szkodliwego wpływu na nerki,
- probenecyd – zwiększa stężenie naproksenu i wydłuża jego działanie.
Na 48 godzin przed badaniami czynności nadnerczy leczenie przerywa się, bo naproksen może zaburzać niektóre oznaczenia laboratoryjne.
Ciąża, karmienie piersią i prowadzenie pojazdów
W ostatnich 3 miesiącach ciąży lek jest przeciwwskazany – może zaszkodzić sercu i nerkom dziecka, zwiększać skłonność do krwawień i opóźniać lub wydłużać poród. W pierwszych 6 miesiącach ciąży nie stosuje się go, chyba że jest to bezwzględnie konieczne i zalecone przez lekarza, a wtedy w najmniejszej dawce i najkrócej. Stosowanie przez kilka dni od 20. tygodnia ciąży może prowadzić do małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego u płodu.
Naproksen przenika do mleka, dlatego leku nie stosuje się w okresie karmienia piersią. Może też przemijająco zaburzać płodność kobiet – przy problemach z zajściem w ciążę ulotka zaleca konsultację z lekarzem przed przyjęciem leku. Lek może powodować senność, zawroty głowy i bezsenność; wtedy nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Możliwe działania niepożądane
Najczęstsze są zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Ulotka podaje częstość tak:
- bardzo często – dyskomfort brzuszny,
- często – ból i zawroty głowy, senność, uczucie pustki w głowie, zaburzenia widzenia, szum w uszach, nudności, niestrawność, zgaga,
- niezbyt często – zaburzenia koncentracji i pamięci, bezsenność, wymioty, biegunka, zaparcia, krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego, nadwrażliwość na światło, wysypka, swędzenie,
- rzadko – reakcje alergiczne, wysokie stężenie potasu, zaburzenia słuchu, zapalenie naczyń, eozynofilowe zapalenie płuc, owrzodzenia jamy ustnej, wymioty krwią.
Bardzo rzadko występują m.in. zaburzenia krwi, drgawki, niewydolność serca, astma, zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne i zaburzenia nerek. Z nieznaną częstością – dna moczanowa, obrzęk naczynioruchowy, zespół DRESS i utrwalona wysypka polekowa, która nawraca w tym samym miejscu po kolejnym przyjęciu leku.
Przedawkowanie
Po przyjęciu większej niż zalecana dawki ulotka każe niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty i pokazać opakowanie. Objawy obejmują nudności, wymioty, ból żołądka, senność, zawroty głowy, dezorientację, biegunkę, krwawienie z przewodu pokarmowego, wysokie stężenie sodu we krwi, rzadko drgawki, zaburzenia wątroby i nerek oraz depresję oddechową.
Kiedy do lekarza
Lek trzeba przerwać i natychmiast skontaktować się z lekarzem przy objawach krwawienia z przewodu pokarmowego – smolistych stolcach, krwi w stolcu, krwistych wymiotach – przy rozległej wysypce z gorączką i powiększonymi węzłami chłonnymi, pęcherzach, łuszczeniu się skóry oraz przy obrzęku twarzy lub szyi i duszności.
Porady lekarza wymagają też zgaga, ból brzucha lub inne dolegliwości żołądkowo-jelitowe w trakcie leczenia, a także brak poprawy po 3 dniach gorączki albo po 5 dniach bólu i ból, który utrzymuje się, nawraca lub nasila, nawet jeśli jest łagodny.