Pulmopect

Na co działa Pulmopect

Pulmopect to syrop z lewodropropizyną – 30 mg w 5 ml, czyli 60 mg w dawce 10 ml dla dorosłych. Charakterystyka podaje jedno wskazanie: objawowe leczenie kaszlu nieproduktywnego, a ulotka precyzuje, że chodzi o objawy kaszlu suchego. Przyczyny kaszlu lek nie usuwa.

Lewodropropizyna działa głównie obwodowo, z punktem uchwytu w oskrzelach i tchawicy, i znosi skurcz oskrzeli. Mechanizm opisuje strona substancji. Inaczej niż butamirat w Sinecodzie, który działa ośrodkowo.

Ulotka zastrzega, że Pulmopect można stosować tylko w oczekiwaniu na rozpoznanie przyczyny kaszlu albo w trakcie leczenia choroby, która go wywołuje, i że nie należy go stosować długotrwale.

Pulmopect, czyli dawny Suprolev

W Rejestrze Produktów Leczniczych jako poprzednia nazwa produktu figuruje Suprolev. Podmiotem odpowiedzialnym jest Adamed Pharma. Syrop ma to samo stężenie co Levopront – 60 mg w 10 ml – a wyróżnia go wybór opakowań: rejestr wymienia butelki 100, 125 i 200 ml.

Przy butelce 125 ml dokumenty różnią się opisem zawartości. Charakterystyka podaje, że butelka o pojemności 125 ml zawiera 120 ml syropu, a ulotka wymienia wielkości opakowań jako 100 ml, 125 ml lub 200 ml syropu.

Dawkowanie

Syrop przyjmuje się doustnie, trzy razy na dobę w odstępach co najmniej 6 godzin. Do butelki dołączona jest miarka pozwalająca odmierzyć 3, 5 i 10 ml.

Dokumenty różnią się sformułowaniem przy dorosłych: charakterystyka mówi o 10 ml do 3 razy na dobę, a ulotka – o 10 ml trzy razy na dobę. W obu przypadkach górną granicą są trzy dawki.

Zaleca się przyjmowanie leku między posiłkami, bo brak informacji o wpływie jedzenia na jego wchłanianie. Butelka ma zakrętkę zabezpieczającą przed dostępem dzieci: trzeba ją nacisnąć i obrócić w kierunku wskazanym strzałką.

Pominiętej dawki nie uzupełnia się dawką podwójną – kolejną przyjmuje się o zwykłej porze. Po przyjęciu większej dawki niż zalecana trzeba niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Najwyżej 7 dni bez lekarza

Leczenie kontynuuje się do ustąpienia kaszlu albo zgodnie z zaleceniem lekarza, ale bez konsultacji lekarskiej nie dłużej niż 7 dni. Jeśli po tym czasie kaszel nie ustępuje, ulotka zaleca przerwać stosowanie leku i zasięgnąć porady lekarza, a charakterystyka – zweryfikować diagnozę.

Przeciwwskazania i ostrożność

Leku nie wolno stosować:

• przy uczuleniu na lewodropropizynę lub którykolwiek składnik syropu,
• przy obfitej wydzielinie oskrzelowej – ulotka mówi o śluzotoku oskrzelowym, czyli nadmiernej wydzielinie z oskrzeli,
• przy zaburzeniach czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego (zespół Kartagenera, dyskineza rzęsek),
• u kobiet w ciąży, zamierzających zajść w ciążę i karmiących piersią,
• u dzieci poniżej 2 lat.

Charakterystyka uzasadnia przeciwwskazanie w ciąży badaniami na zwierzętach: lewodropropizyna przenika przez łożysko u szczurów, a przy dawce 24 mg/kg obserwowano niewielkie opóźnienie przyrostu masy ciała i wzrostu. W mleku karmiącej samicy szczura wykrywano ją do 8 godzin po podaniu.

Według ulotki przed rozpoczęciem leczenia należy omówić je z lekarzem lub farmaceutą:

• przy ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 35 ml/min),
• w przypadku osób starszych, u których zmienia się wrażliwość na leki,
• przy przyjmowaniu leków uspokajających, zwłaszcza przez osoby szczególnie wrażliwe.

Pulmopect a leki na kaszel mokry

Charakterystyka podaje, że badania kliniczne nie wykazały interakcji z lekami stosowanymi w chorobach oskrzeli i płuc – m.in. z lekami regulującymi wydzielanie śluzu, przeciwhistaminowymi, antybiotykami i kortykosteroidami. Przeciwwskazanie pozostaje jednak w mocy: przy obfitej wydzielinie oskrzelowej Pulmopectu się nie stosuje.

Substancje pomocnicze

Syrop zawiera 3 g sacharozy w 5 ml – charakterystyka każe o tym pamiętać przy cukrzycy. Według charakterystyki osoby z dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinny przyjmować leku. Ulotka mówi łagodniej: przy stwierdzonej wcześniej nietolerancji niektórych cukrów trzeba skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Aromat malinowy zawiera glikol propylenowy i alkohol etylowy. Lek uznaje się za wolny od sodu.

Prowadzenie pojazdów

Lek może powodować senność. Charakterystyka zaleca w takich przypadkach ostrożność, a ulotka idzie dalej: jeśli senność wystąpi, należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Możliwe działania niepożądane

Charakterystyka opisuje je jako bardzo rzadkie – na podstawie zgłoszeń z ponad 30 krajów ich częstość szacuje się na mniej niż 1 na 500 000 pacjentów. W większości nie są poważne i ustępują po przerwaniu leczenia.

Ulotka każe przerwać stosowanie leku i natychmiast zwrócić się po pomoc medyczną, jeśli wystąpią:

• ciężkie reakcje skórne (pokrzywka, świąd) albo choroby skóry przebiegające z tworzeniem się pęcherzy (epidermoliza),
• nierówna praca serca,
• reakcja alergiczna lub anafilaktyczna w postaci obrzęku, duszności, wymiotów i biegunki,
• niebezpiecznie małe stężenie cukru we krwi, które może doprowadzić do utraty przytomności.

Wśród bardzo rzadkich działań wymienione są m.in. wysypka, swędzenie i obrzęk naczynioruchowy, bóle brzucha, nudności, wymioty i biegunka, zawroty głowy, drżenia, kołatanie serca, obniżenie ciśnienia, senność i drażliwość. Charakterystyka odnotowuje też pojedyncze przypadki, w tym jeden przypadek epidermolizy zakończony zgonem u pacjentki w podeszłym wieku leczonej kilkoma lekami.

Przechowywanie

Syrop przechowuje się w oryginalnym opakowaniu, chroniąc go przed światłem – nie w lodówce i nie w zamrażarce. Leku nie stosuje się po upływie 6 miesięcy od pierwszego otwarcia butelki.

Kiedy do lekarza

Natychmiastowej pomocy wymagają pęcherze na skórze, obrzęk z dusznością, nierówna praca serca i objawy bardzo niskiego cukru we krwi. Kaszel, który po 7 dniach nie mija albo się nasila, wymaga ustalenia przyczyny, a nie kolejnej butelki syropu.