Na co działa Rennie Antacidum
Jedna tabletka zawiera 680 mg węglanu wapnia (czyli 272 mg wapnia) i 80 mg węglanu magnezu ciężkiego (20 mg magnezu). Obie sole zobojętniają kwas solny obecny w żołądku – stąd nazwa całej grupy: leki zobojętniające.
Charakterystyka podaje jedno wskazanie, za to obejmujące kilka objawów: objawowe leczenie dolegliwości związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego. Należą do nich:
Zobojętnia kwas, nie hamuje jego wydzielania
To rozróżnienie decyduje o tym, kiedy sięgnąć po ten lek, a kiedy po inny. Rennie neutralizuje kwas już obecny w żołądku, więc ulga przychodzi szybko, ale efekt nie jest długotrwały.
Inaczej działa omeprazol, który zmniejsza wydzielanie kwasu: potrzebuje czasu, żeby zadziałać, za to efekt utrzymuje się dłużej. Który z tych mechanizmów pasuje do sytuacji, opisuje strona zgagi i strona refluksu.
Dawkowanie
Dawka jednorazowa to 1 lub 2 tabletki do ssania lub żucia. Przy nawrocie zgagi albo bólu można przyjąć dodatkowo jedną lub dwie tabletki pomiędzy zwykłymi porami dawkowania.
Nie wolno przekraczać 11 tabletek w ciągu 24 godzin. Lek zaleca się przyjmować godzinę po posiłku oraz przed snem, a przeznaczony jest dla osób powyżej 12 lat.
Samoleczenie może trwać najwyżej 14 dni. Jeśli objawy nie ustępują po 7 dniach, charakterystyka każe skonsultować się z lekarzem – a gdy nie ustępują mimo stosowania leku, zaleca diagnostykę w celu wykluczenia poważniejszej choroby.
Odstęp od innych leków
To najbardziej praktyczne zastrzeżenie przy lekach zobojętniających i łatwo je przeoczyć, bo nie dotyczy samego Rennie, tylko wszystkiego, co pacjent bierze obok.
Zmiana kwaśności soku żołądkowego wpływa na wchłanianie innych leków, a wapń i magnez dodatkowo tworzą z niektórymi substancjami kompleksy, przez co wchłaniają się one słabiej. Charakterystyka wymienia:
- antybiotyki – tetracykliny i chinolony,
- glikozydy nasercowe, np. digoksynę,
- bisfosfoniany,
- lewotyroksynę,
- dolutegrawir i eltrombopag.
Sole wapnia zmniejszają też wchłanianie żelaza i fluorków, a wapń razem z magnezem może utrudniać wchłanianie fosforanów.
Stąd zalecenie: leków zobojętniających nie przyjmuje się równocześnie z innymi lekami, tylko w odstępie jednej do dwóch godzin.
Osobno charakterystyka wskazuje diuretyki tiazydowe, które zmniejszają wydalanie wapnia z moczem – przy jednoczesnym stosowaniu rośnie ryzyko hiperkalcemii i trzeba kontrolować stężenie wapnia w surowicy.
Przeciwwskazania i ostrożność
Leku nie wolno stosować przy:
- nadwrażliwości na substancje czynne lub pomocnicze,
- hiperkalcemii i stanach, które ją powodują,
- kamicy nerkowej z kamieniami zawierającymi osady wapniowe,
- ciężkiej niewydolności nerek,
- hipofosfatemii.
Przy niewydolności nerek lek stosuje się ostrożnie i z regularną kontrolą stężenia wapnia, fosforanów i magnezu w osoczu. Nie stosuje się go przy hiperkalciurii.
Długotrwałego stosowania należy unikać. Przyjmowanie dużych dawek przez długi czas – zwłaszcza przy zaburzeniach czynności nerek – może wywołać hiperkalcemię, hipermagnezemię i zespół mleczno-alkaliczny. Z tego samego powodu leku nie przyjmuje się z dużymi ilościami mleka i produktów nabiałowych. Długotrwałe stosowanie zwiększa też ryzyko powstawania kamieni nerkowych.
Tabletka zawiera 475 mg sacharozy, więc nie powinny jej przyjmować osoby z dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy ani niedoborem sacharazy-izomaltazy. Lek nie zawiera sodu.
Ciąża i karmienie piersią
Stosowanie w ciąży jest możliwe, jeśli lek przyjmuje się zgodnie z zaleceniami: bez przekraczania maksymalnej dawki dobowej i nie dłużej niż przez 2 tygodnie. Kobiety w ciąży powinny przy tym unikać jednoczesnego nadmiernego spożycia mleka i produktów mlecznych.
Wapń i magnez przenikają do mleka kobiecego, ale w dawkach terapeutycznych – zgodnie z oceną w charakterystyce – nie powodują skutków u karmionych piersią noworodków i niemowląt.
Możliwe działania niepożądane
Charakterystyka zaznacza, że opierają się one na zgłoszeniach spontanicznych, więc nie da się przypisać im częstości występowania. Wymienia:
- ze strony przewodu pokarmowego – nudności, wymioty, dyskomfort w żołądku, zaparcia i biegunkę,
- osłabienie mięśni,
- bardzo rzadko reakcje nadwrażliwości: wysypkę, pokrzywkę, świąd, obrzęk naczynioruchowy, duszność i wstrząs anafilaktyczny,
- przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek – hipermagnezemię lub hiperkalcemię i zasadowicę.
W przebiegu zespołu mleczno-alkalicznego mogą dodatkowo wystąpić zaburzenia smaku, zwapnienia, osłabienie, bóle głowy i azotemia.
Kiedy do lekarza
Poza wymienionym wyżej brakiem poprawy po 7 dniach, wizyty wymagają objawy, które wykraczają poza zwykłą zgagę: trudności lub ból przy przełykaniu, wymioty z krwią albo czarne, smoliste stolce. Lek zobojętniający łagodzi objaw i właśnie dlatego może opóźnić rozpoznanie przyczyny, jeśli stosuje się go zamiast diagnostyki.
