Na co działa DicloMAX Mobilat
DicloMAX Mobilat to biały żel do stosowania na skórę. Gram żelu zawiera 23,2 mg diklofenaku dietyloamoniowego, co odpowiada 20 mg diklofenaku sodowego – stąd moc „20 mg/g” w nazwie z charakterystyki. Diklofenak jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ), który hamuje syntezę prostaglandyn i zmniejsza zapalny ból i obrzęk.
Wskazanie jest wąskie. U dorosłych i młodzieży od 14 lat żel stosuje się do krótkotrwałego, miejscowego leczenia objawowego łagodnego do umiarkowanego bólu w:
- skręceniach,
- ostrych nadwerężeniach,
- stłuczeniach po tępym urazie.
Charakterystyka nie wymienia wśród wskazań bólu pleców, zapalenia ścięgien ani choroby zwyrodnieniowej stawów. W badaniu klinicznym żel w porównaniu z placebo istotnie zmniejszał ból przy ruchu po trzech dniach leczenia i poprawiał czynność stawu stopy w ciągu pierwszych trzech dni.
DicloMAX Mobilat a tabletki Diclomax
Pod bardzo podobną nazwą rejestr prowadzi dwa różne leki. Ta strona opisuje żel niemieckiej firmy STADA, zarejestrowany w Polsce we wrześniu 2023 roku. W innych krajach ten sam produkt jest dopuszczony m.in. jako Mobilat Emulgel, Ditel czy Diclomel Max Strength.
Diclomax firmy Vitabalans to tabletki powlekane z diklofenakiem potasowym 25 mg, przyjmowane doustnie, z innymi wskazaniami i znacznie dłuższą listą przeciwwskazań. W tej samej soli i mocy 23,2 mg/g co DicloMAX Mobilat rejestr prowadzi również żel Voltaren MAX.
Jak stosować
Dorośli i młodzież od 14 lat nakładają żel 2 razy na dobę, najlepiej rano i wieczorem. W zależności od wielkości bolącego miejsca potrzeba 1–4 g żelu – ilość od wielkości wiśni do orzecha włoskiego – co wystarcza na powierzchnię około 400–800 cm². Maksymalna dawka dobowa to 8 g żelu, czyli odpowiednik 160 mg diklofenaku sodowego.
Cienką warstwę żelu delikatnie wmasowuje się w skórę, bez wcierania z naciskiem. Potem:
- ręce wyciera się ręcznikiem papierowym i myje, chyba że to one są leczonym miejscem,
- ręcznik wyrzuca się do odpadów zmieszanych,
- przed założeniem przepuszczającego powietrze bandaża odczekuje się kilka minut, aż żel wyschnie,
- z prysznicem lub kąpielą również czeka się, aż żel wyschnie na skórze.
Osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby stosują tę samą dawkę; starsi powinni jednak szczególnie zwracać uwagę na działania niepożądane. Pominiętej dawki nie nadrabia się podwójną porcją.
Jak długo
Czas leczenia zależy od objawów i choroby podstawowej. Bez konsultacji z lekarzem nie stosuje się żelu dłużej niż 7 dni. Jeśli w ciągu 3–5 dni nie ma poprawy albo objawy się nasilają, trzeba skonsultować się z lekarzem.
Przeciwwskazania i ostrzeżenia
DicloMAX Mobilat nie może być stosowany:
- przy nadwrażliwości na diklofenak lub którąkolwiek substancję pomocniczą,
- jeśli kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, np. ibuprofen, wywołały kiedyś astmę, skurcz oskrzeli, pokrzywkę, katar albo obrzęk twarzy lub języka,
- na otwarte rany, stany zapalne lub infekcje skóry, skórę z wypryskiem i błony śluzowe,
- w III trymestrze ciąży,
- u dzieci i młodzieży poniżej 14 lat.
Skóra, oczy i słońce
Żel nakłada się wyłącznie na nienaruszoną, niezmienioną chorobowo skórę. Nie może trafić do oczu ani do ust i nie wolno go przyjmować doustnie. Przy wysypce leczenie trzeba przerwać. Można go stosować z przepuszczającym powietrze bandażem, ale nie pod szczelnym opatrunkiem – 10 godzin okluzji zwiększało ilość wchłoniętego diklofenaku trzykrotnie.
Podczas leczenia i przez dwa tygodnie po jego zakończeniu trzeba unikać bezpośredniego światła słonecznego i nie korzystać z solarium, bo może dojść do reakcji skórnych. Trzeba też pilnować, żeby dziecko nie dotykało posmarowanej skóry.
Kiedy zachować szczególną ostrożność
Ze skóry wchłania się około 6% dawki diklofenaku. Przy stosowaniu na dużej powierzchni lub długotrwale nie można jednak wykluczyć działań ogólnoustrojowych. Dlatego ostrożności wymagają osoby z zaburzeniami czynności nerek, serca lub wątroby oraz z czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy.
Osoby z astmą, katarem siennym, polipami nosa, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, przewlekłymi zakażeniami dróg oddechowych albo nadwrażliwością na leki przeciwbólowe i przeciwreumatyczne częściej reagują napadem astmy, obrzękiem Quinckego lub pokrzywką. U nich żel stosuje się tylko pod bezpośrednim nadzorem medycznym. To samo dotyczy osób uczulonych na inne substancje, np. z reakcjami skórnymi lub świądem.
Substancje pomocnicze i interakcje
Gram żelu zawiera 50 mg glikolu propylenowego oraz butylohydroksytoluen (E 321), który może wywołać miejscową reakcję skórną, np. kontaktowe zapalenie skóry, albo podrażnić oczy i błony śluzowe. Kompozycja zapachowa zawiera eugenol i cytral, które mogą powodować reakcje alergiczne.
Diklofenak ze skóry przenika do krwi w bardzo małej ilości, więc przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami prawdopodobieństwo interakcji jest małe. Ulotka podaje, że dotychczas nie stwierdzono żadnych interakcji, ale i tak zaleca poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach.
Ciąża, karmienie piersią i prowadzenie pojazdów
W III trymestrze ciąży żel jest przeciwwskazany. Inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wtedy działać toksycznie na serce, płuca i nerki płodu, a u matki i noworodka wydłużać krwawienie i hamować skurcze macicy. Danych klinicznych o stosowaniu diklofenaku w ciąży nie ma i nie wiadomo, czy narażenie po podaniu na skórę może zaszkodzić płodowi.
W pierwszym i drugim trymestrze charakterystyka nie zaleca diklofenaku, jeśli nie jest to wyraźnie konieczne, a ulotka – chyba że jest to konieczne i zalecone przez lekarza. W obu przypadkach obowiązuje najmniejsza dawka przez najkrótszy czas, także u kobiet planujących ciążę.
Podczas karmienia piersią żel wolno stosować tylko po konsultacji z lekarzem, a wtedy nie nakłada się go na piersi, na duże powierzchnie skóry ani długotrwale. Ulotka mówi w tym miejscu o klatce piersiowej. Żel nie wpływa albo wpływa nieistotnie na prowadzenie pojazdów.
Możliwe działania niepożądane
Charakterystyka podaje częstość działań niepożądanych tak:
- często (do 1 na 10 osób) – zapalenie skóry, w tym kontaktowe, wysypka, rumień, wyprysk, świąd,
- niezbyt często (do 1 na 100 osób) – łuszczenie się skóry, odwodnienie skóry, obrzęk,
- rzadko (do 1 na 1000 osób) – pęcherzykowe zapalenie skóry,
- bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób) – wysypka grudkowata, nadwrażliwość, w tym pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, astma, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, nadwrażliwość na światło,
- częstość nieznana – pieczenie w miejscu zastosowania, suchość skóry.
Przy stosowaniu na dużej powierzchni skóry lub długotrwale mogą wystąpić działania ogólnoustrojowe, takie jak po diklofenaku doustnym – np. ze strony wątroby, nerek lub przewodu pokarmowego.
Kiedy przerwać natychmiast
Ulotka nakazuje przerwać stosowanie i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli pojawią się:
- wysypka skórna z pęcherzami,
- świszczący oddech, duszność lub uczucie ucisku w klatce piersiowej,
- obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła.
Przedawkowanie i połknięcie
Przedawkowanie przy stosowaniu na skórę jest mało prawdopodobne. Jeśli dawka zostanie znacznie przekroczona, żel usuwa się ręcznikiem papierowym i przemywa skórę wodą.
Inaczej jest po przypadkowym połknięciu: mogą wystąpić objawy jak po przedawkowaniu diklofenaku doustnego. Tuba 100 g zawiera 2320 mg diklofenaku dietyloamoniowego, czyli odpowiednik 2000 mg diklofenaku sodowego. Po połknięciu żelu trzeba natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Kiedy do lekarza
Jeśli po 3–5 dniach nie ma poprawy albo pacjent czuje się gorzej, trzeba skontaktować się z lekarzem. Konsultacji wymaga też stosowanie żelu dłużej niż 7 dni. Natychmiastowej pomocy wymagają duszność, ucisk w klatce piersiowej, obrzęk twarzy, warg lub gardła oraz przypadkowe połknięcie żelu.
Przed pierwszym użyciem z lekarzem powinny porozmawiać kobiety w ciąży i karmiące piersią, osoby z astmą, katarem siennym lub polipami nosa oraz pacjenci z chorobami nerek, serca, wątroby albo czynną chorobą wrzodową.