Czym jest Sylimarol
Sylimarol to tabletki drażowane z suchym wyciągiem z łuski owoców ostropestu plamistego (Silybum marianum). Moc wyciągu podaje się jako ilość sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę. Podmiotem odpowiedzialnym są Poznańskie Zakłady Zielarskie „Herbapol”, a obie opisane tu wersje są dostępne bez recepty:
- Sylimarol 70 mg – 100 mg suchego wyciągu w tabletce, co odpowiada nie mniej niż 77 mg sylimaryny; tabletki biało-szare,
- Sylimarol 35 mg – 50 mg suchego wyciągu w tabletce, co odpowiada nie mniej niż 37,8 mg sylimaryny; tabletki zielone.
Liczba w nazwie nie jest więc dokładną zawartością sylimaryny – tę podaje punkt 2 charakterystyki jako wartość minimalną. Pod marką Sylimarol w Rejestrze Produktów Leczniczych są też kapsułki Sylimarol Vita 80 i 150 z dodatkiem witamin z grupy B oraz Sylimarol Plus z kompleksem sylimarynowo-fosfolipidowym. To osobne produkty z własnymi ulotkami i innym składem, więc ta strona ich nie dotyczy.
Tradycyjny produkt leczniczy roślinny
Charakterystyki i ulotki obu wersji zawierają tę samą formułę:
Tradycyjny produkt leczniczy roślinny do stosowania w określonych wskazaniach, wynikających wyłącznie z jego długotrwałego stosowania.
Sylimarol jest zarejestrowanym lekiem, ale podstawą jego wskazań jest wieloletnie stosowanie, a nie badania kliniczne. W punkcie o działaniu farmakologicznym charakterystyka zaczyna od słów „Nie badano”. Dodaje, że flawonolignany z ostropestu uważa się za chroniące komórki wątroby: mają stabilizować i uszczelniać ich błony, co utrudnia przenikanie substancji toksycznych do wnętrza hepatocytów. Badań farmakokinetycznych dla Sylimarolu nie wykonano.
Na co stosuje się Sylimarol
Charakterystyka wymienia trzy wskazania i przy każdym lek ma działać wspomagająco:
- w stanach rekonwalescencji po toksyczno-metabolicznych uszkodzeniach wątroby, spowodowanych m.in. czynnikami toksycznymi, np. alkoholem albo środkami ochrony roślin,
- w niestrawności – wzdęciach i odbijaniu – po spożyciu ciężkostrawnych pokarmów,
- w dolegliwościach po przebyciu ostrych i przewlekłych chorób wątroby.
Sylimarol nie powinien być zalecany do leczenia ostrych zatruć – ulotka mówi wprost, że lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych zatruć wątroby. Charakterystyka zaleca też, by przed rozpoczęciem stosowania skonsultować się z lekarzem w celu wykluczenia poważnych schorzeń. W trakcie kuracji należy unikać środków szkodliwych dla wątroby.
Dawkowanie
Sylimarol przyjmuje się doustnie, po posiłku, 3 razy na dobę, o ile lekarz nie zaleci inaczej. Obie wersje dają podobną dobową dawkę sylimaryny, różni się liczba tabletek:
| Wersja | Dawka zwykła | Po konsultacji z lekarzem |
|---|---|---|
| Sylimarol 70 mg | 1 tabletka 3 razy na dobę | do 5 tabletek na dobę |
| Sylimarol 35 mg | 2 tabletki 3 razy na dobę | do 10 tabletek na dobę |
Wyższą dawkę charakterystyka dopuszcza po konsultacji z lekarzem i po poważniejszych zatruciach. Minimalna dobowa dawka sylimaryny wynosi 200 mg, a maksymalna 400 mg. Tabletek jednej mocy nie przelicza się jeden do jednego na drugą – obowiązuje ulotka opakowania, które się stosuje.
Jak długo stosować
Lek wymaga systematycznego stosowania przez 2 do 4 tygodni. Tu dokumenty rozkładają akcenty inaczej. Charakterystyka podaje, że kurację można przedłużyć do 6 miesięcy, a czas stosowania należy skonsultować z lekarzem. Ulotka mówi, że jeśli dolegliwości nasilą się lub nie ustąpią, trzeba skontaktować się z lekarzem, który może przedłużyć leczenie do np. 6 miesięcy. Po pominięciu tabletki nie przyjmuje się dawki podwójnej.
Przeciwwskazania i ostrzeżenia
Sylimarolu nie wolno stosować przy nadwrażliwości na substancję czynną, rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae, dawniej Compositae) lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie zaleca się go też:
- u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat – nie przeprowadzono badań sylimaryny w tej grupie,
- w ciąży i w okresie karmienia piersią – bezpieczeństwo nie zostało ustalone, brakuje też danych o wpływie na płodność,
- w leczeniu ostrych zatruć.
Dotychczas nie stwierdzono interakcji z innymi lekami. Ulotka zaleca mimo to poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, także wydawanych bez recepty. Wpływu na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn nie badano.
Cukry i inne substancje pomocnicze
Tabletki zawierają glukozę i sacharozę: Sylimarol 70 mg – 51,6 mg glukozy i 125,6 mg sacharozy, Sylimarol 35 mg – 72,9 mg glukozy i 125 mg sacharozy. Charakterystyka mówi, że osoby z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami – nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy – nie powinny przyjmować leku. Ulotka formułuje to łagodniej: przy stwierdzonej nietolerancji niektórych cukrów należy skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Obie wersje zawierają benzoesan sodu (E211) i mniej niż 1 mmol sodu w tabletce, więc uznaje się je za wolne od sodu. W tabletkach 35 mg są ponadto barwniki: indygotyna (E132) i żółcień chinolinowa (E104).
Działania niepożądane
Dokumenty wymieniają je bez podania częstości:
- łagodne objawy żołądkowo-jelitowe – suchość w ustach, nudności, rozstrój i podrażnienie żołądka, biegunka,
- ból głowy,
- reakcje alergiczne – zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka, świąd, astma oraz anafilaksja, którą ulotka nazywa wstrząsem anafilaktycznym.
O wszystkich objawach niepożądanych, także niewymienionych w ulotce, należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Przypadków przedawkowania Sylimarolu nie odnotowano.
Kiedy do lekarza
Żółtaczka – zażółcenie skóry albo białek oczu – lub zmiana koloru moczu albo stolca wymaga natychmiastowej konsultacji z lekarzem. Wśród działań niepożądanych dokumenty wymieniają astmę i anafilaksję, dlatego duszność, świszczący oddech albo nagła rozległa wysypka po przyjęciu tabletek wymagają natychmiastowej pomocy medycznej.
Z lekarzem trzeba się skontaktować także wtedy, gdy:
- objawy nasilają się w trakcie stosowania,
- objawy utrzymują się dłużej niż 2 tygodnie albo po 2 tygodniach nie ma poprawy,
- kuracja miałaby trwać dłużej niż 2–4 tygodnie.