Na co działa Mobillek
Tabletka zawiera dimenhydrynat 50 mg – lek przeciwhistaminowy o działaniu przeciwwymiotnym.
Charakterystyka podaje dwa wskazania:
- zapobieganie chorobie lokomocyjnej,
- zapobieganie i leczenie nudności oraz wymiotów innego pochodzenia – poza wywołanymi przez leki stosowane w chemioterapii nowotworów oraz przez nieżyt żołądka.
To wyłączenie jest istotne: przy nudnościach towarzyszących infekcji żołądkowo-jelitowej ten lek nie jest właściwym wyborem.
Ta sama substancja co w Aviomarinie, inna postać
Aviomarin zawiera ten sam dimenhydrynat w tej samej dawce 50 mg, ale w zwykłych tabletkach. Mobillek rozgryza się i żuje, więc nie wymaga popijania wodą.
Charakterystyka dodaje warunek, o którym warto pamiętać przy dzieciach: preparat jest przeznaczony dla osób, które są w stanie samodzielnie rozgryźć i pożuć tabletkę.
Dawkowanie
Dawkę przyjmuje się co najmniej 30 minut przed planowaną podróżą albo przed zażyciem źle tolerowanego leku. Lek można zażywać niezależnie od posiłków.
| Kto | Dawka | Powtarzanie | Maksymalnie na dobę |
|---|---|---|---|
| dorośli i młodzież powyżej 14 lat | 50–100 mg | co 4–6 godzin | 400 mg |
| dzieci 6–14 lat | 50 mg | co 6–8 godzin | 5 mg/kg, nie więcej niż 150 mg |
Poniżej 6 lat tej mocy nie stosuje się. Charakterystyka podaje dwa powody: wielkość dawki oraz obserwowane przypadki toksycznego działania dimenhydrynatu u dzieci w tym wieku.
Przeciwwskazania
Leku nie wolno stosować przy:
- nadwrażliwości na dimenhydrynat i inne leki przeciwhistaminowe,
- ostrym napadzie astmy,
- jaskrze z wąskim kątem przesączania,
- guzie chromochłonnym,
- porfirii,
- przeroście gruczołu krokowego oraz zaleganiu moczu w pęcherzu,
- padaczce.
Lista jest dłuższa niż przy większości leków bez recepty, bo dimenhydrynat działa też cholinolitycznie – stąd przeciwwskazania dotyczące jaskry i prostaty.
Kiedy zachować ostrożność
Charakterystyka wymienia m.in. zaburzenia czynności wątroby i nerek (ryzyko kumulacji leku), nadczynność tarczycy, bradykardię i nadciśnienie, hipokaliemię i niedobór magnezu, przewlekłe trudności w oddychaniu i astmę oraz zwężenie odźwiernika.
Osobno wyróżnione są zaburzenia rytmu serca i wrodzony zespół wydłużonego odcinka QT, a także jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT albo prowadzących do hipokaliemii.
Osoby w podeszłym wieku są bardziej podatne na niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy i sedację.
Czego nie łączyć
Charakterystyka jest tu jednoznaczna: produktu nie należy stosować w skojarzeniu z lekami nasercowymi, lekami hamującymi czynność ośrodkowego układu nerwowego ani z alkoholem.
Do tej drugiej grupy należą leki nasenne, uspokajające, barbiturany oraz leki przeciwbólowe działające narkotycznie – ich działanie sumuje się z sennością, którą wywołuje dimenhydrynat.
Dwie uwagi łatwe do przeoczenia:
- przy jednoczesnym stosowaniu leków ototoksycznych dimenhydrynat może maskować objawy uszkodzenia słuchu,
- długotrwałe nadużywanie dimenhydrynatu może prowadzić do wzrostu tolerancji i rozwoju zależności lekowej.
Kiedy do lekarza
Natychmiastowej pomocy wymagają kołatanie serca i zaburzenia rytmu, trudności w oddychaniu oraz zatrzymanie moczu – to objawy wynikające wprost z listy przeciwwskazań.
Pilnej oceny wymaga silna senność ze splątaniem oraz nudności i wymioty, które utrzymują się bez uchwytnej przyczyny. Lek przeciwwymiotny tłumi objaw, a przy wymiotach innych niż podróżne przyczynę trzeba rozpoznać.
