Czym jest Livofortin
Livofortin to ciemnozielone, okrągłe tabletki powlekane z suchym, oczyszczonym wyciągiem z owoców ostropestu plamistego (Silybum marianum). Jedna tabletka zawiera 109–133 mg wyciągu, co odpowiada 70 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę. Podmiotem odpowiedzialnym jest Natur Produkt Zdrovit, a lek jest dostępny bez recepty w opakowaniach po 30, 60, 90 i 120 tabletek.
Rozrzut masy wyciągu w tabletce nie oznacza różnej mocy. Ulotka wyjaśnia, że wyciąg jest standaryzowany do zawartości 70 mg sylimaryny na tabletkę – zmienia się ilość wyciągu, a nie ilość sylimaryny. Do ekstrakcji używa się acetonu 96%. W rejestrze substancja czynna figuruje jako wyciąg suchy oczyszczony i standaryzowany (Silybi mariani extractum siccum raffinatum et normatum).
Tradycyjny produkt leczniczy roślinny
Charakterystyka i ulotka zaczynają opis wskazań od tej samej formuły:
Tradycyjny produkt leczniczy roślinny do stosowania w określonych wskazaniach, wynikających wyłącznie z jego długotrwałego stosowania.
Livofortin jest więc zarejestrowanym lekiem, ale podstawą jego wskazań jest wieloletnie stosowanie, a nie badania kliniczne. W punktach o działaniu farmakologicznym i farmakokinetyce charakterystyka podaje, że takie dane nie są wymagane na podstawie przepisów o tradycyjnych produktach roślinnych. Jak sylimaryna ma działać na wątrobę, opisujemy na stronie substancji.
Na co stosuje się Livofortin
Według charakterystyki lek stosuje się:
- w łagodzeniu objawów zaburzeń trawienia, uczucia pełności i niestrawności,
- we wspomaganiu funkcji wątroby – po wykluczeniu poważnych schorzeń przez lekarza.
Warunek wykluczenia poważnych schorzeń jest częścią wskazania, a nie formalnością. Ulotka dodaje, że przed rozpoczęciem stosowania należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Lek nie powinien być zalecany w leczeniu ostrych zatruć. Dokumenty nie mówią o leczeniu chorób wątroby ani o jej regeneracji – mówią o wspomaganiu jej funkcji.
Inne leki z ostropestem, np. Sylimarol, mają własne charakterystyki z innymi wskazaniami i schematem dawkowania. Schematu jednego preparatu nie przenosi się na drugi – obowiązuje ulotka opakowania, które się stosuje.
Dawkowanie
Dorośli i osoby w podeszłym wieku przyjmują 2 tabletki powlekane 3 razy na dobę. Jedna dawka odpowiada 140 mg sylimaryny, a sześć tabletek na dobę – 420 mg. Charakterystyka nazywa te 420 mg maksymalną dawką dobową, więc zalecany schemat jest zarazem górną granicą.
Tabletki połyka się w całości, bez rozgryzania, popijając niewielką ilością wody, przed posiłkiem. Charakterystyka dodaje, że tabletek nie należy także żuć. Po pominięciu dawki nie przyjmuje się dawki podwójnej. Przypadków przedawkowania nie odnotowano.
Jak długo stosować
Dokumenty nie wyznaczają stałego czasu kuracji. Podają natomiast granicę, po której trzeba zasięgnąć porady: jeśli objawy utrzymują się dłużej niż 2 tygodnie stosowania, należy skonsultować się z lekarzem. Ulotka powtarza to na pierwszej stronie – po 2 tygodniach bez poprawy albo przy pogorszeniu samopoczucia trzeba skontaktować się z lekarzem.
Przeciwwskazania i ostrzeżenia
Livofortinu nie wolno stosować przy nadwrażliwości na ostropest plamisty, sylimarynę, rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae, dawniej złożone Compositae) lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie zaleca się go też:
- u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat – z powodu braku odpowiednich danych,
- w ciąży i w okresie karmienia piersią – bezpieczeństwa nie ustalono, brakuje też danych o wpływie na płodność,
- w leczeniu ostrych zatruć.
Interakcji z innymi lekami nie odnotowano. Ulotka zaleca mimo to powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio. Wpływu na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn nie badano.
Substancje pomocnicze
Dwie tabletki zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, więc lek uznaje się za wolny od sodu. Zielony kolor otoczki pochodzi od barwników: błękitu brylantowego FCF (E133), indygokarminu (E132) i tlenków żelaza (E172). Dokumenty nie wymieniają wśród składników cukrów ani laktozy. Szczególnych warunków przechowywania nie ma.
Działania niepożądane
Dokumenty wymieniają je bez podania częstości:
- łagodne objawy ze strony przewodu pokarmowego – suchość w jamie ustnej, nudności, rozstrój i podrażnienie żołądka, biegunka,
- ból głowy,
- reakcje alergiczne – zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka, świąd, astma oraz anafilaksja, którą charakterystyka nazywa wstrząsem anafilaktycznym, a ulotka – ciężką reakcją alergiczną.
Jeśli w trakcie stosowania pojawią się objawy niewymienione w ulotce, należy skonsultować się z lekarzem.
Kiedy do lekarza
Żółtaczka albo zmiana koloru moczu lub stolca wymaga natychmiastowej konsultacji z lekarzem – tak ulotka, a charakterystyka mówi o konsultacji niezwłocznej. Wśród działań niepożądanych dokumenty wymieniają astmę i anafilaksję, dlatego duszność, świszczący oddech albo nagła rozległa wysypka po przyjęciu tabletek wymagają natychmiastowej pomocy medycznej.
Z lekarzem trzeba się skontaktować także wtedy, gdy:
- objawy nasilą się albo pojawią się nowe objawy,
- objawy utrzymują się dłużej niż 2 tygodnie stosowania,
- lek miałaby przyjmować kobieta w ciąży lub karmiąca piersią.