Na co działa Diosminex
Diosminex zawiera diosminę w postaci zmikronizowanej, 500 mg w każdej tabletce powlekanej. Charakterystyka opisuje ją jako oczyszczoną i zmikronizowaną frakcję flawonoidów, w literaturze nazywaną MPFF. Diosmina zwiększa napięcie żył i działa ochronnie na naczynia: zmniejsza rozszerzalność żył i zastój żylny, a w mikrokrążeniu zmniejsza przepuszczalność naczyń włosowatych i zwiększa ich opór.
Lek jest wskazany u dorosłych w leczeniu objawów przewlekłej niewydolności żylnej, takich jak:
- żylaki kończyn dolnych i owrzodzenia żylne,
- teleangiektazje, czyli pajączki, oraz żylaki i żyły siatkowate,
- uczucie ciężkości, zmęczenia, dyskomfortu lub niespokojnych nóg,
- ból albo pieczenie nóg i uczucie zimnych nóg,
- nocne skurcze nóg i obrzęki kończyn dolnych,
- świąd i parestezje, czyli mrowienie,
- zaczerwienienie lub zasinienie skóry.
W początkowych stopniach zaawansowania niewydolności żylnej Diosminex może być stosowany jako jedyny lek. Na każdym etapie – od C0 do C6 według klasyfikacji CEAP – może też uzupełniać inne metody leczenia. Drugim wskazaniem są nasilone dolegliwości związane z żylakami odbytu, czyli hemoroidami, również wyłącznie u dorosłych.
Tryb życia a działanie leku
Charakterystyka wprost wymienia, że przy zaburzeniach krążenia żylnego w kończynach dolnych działanie Diosminexu można zwiększyć odpowiednim trybem życia:
- unikaniem ekspozycji na słońce,
- unikaniem długotrwałego stania,
- utrzymywaniem odpowiedniej masy ciała,
- noszeniem specjalnych pończoch.
Dawkowanie
Diosminex przyjmuje się doustnie, podczas posiłków. Dawka zależy od tego, z jakiego powodu lek jest stosowany, a dwa schematy wyraźnie się różnią:
- objawy przewlekłej niewydolności żylnej – 2 tabletki na dobę, jedna rano i jedna wieczorem,
- zaostrzenie dolegliwości związanych z żylakami odbytu – 6 tabletek na dobę przez pierwsze 4 dni, a następnie 4 tabletki na dobę przez kolejne 3 dni.
Dwie tabletki dziennie to łącznie 1000 mg diosminy. Charakterystyka podaje, że w badaniach hemodynamiki żylnej stwierdzono zależność między dawką a działaniem, a optymalne działanie terapeutyczne obserwowano właśnie przy 1000 mg na dobę. Ulotka zastrzega jednocześnie wprost: nie stosować większej dawki niż zalecana.
Po pominięciu tabletki nie przyjmuje się dawki podwójnej, żeby nadrobić pominiętą. Charakterystyka nie określa, jak długo trwa leczenie objawów niewydolności żylnej. Ulotka każe natomiast zwrócić się do lekarza, jeśli nie nastąpiła poprawa albo pacjent czuje się gorzej. W razie wątpliwości co do stosowania leku ulotka odsyła do lekarza lub farmaceuty.
Tabletka 500 mg to nie tabletka 1000 mg
Diosminex zawiera 500 mg diosminy w tabletce. W Rejestrze Produktów Leczniczych są też preparaty diosminy w mocy 1000 mg, na przykład Diosminex Max czy Diohespan Max. Liczba tabletek w schemacie zależy od mocy, więc dawkowania jednego preparatu nie przenosi się na drugi – obowiązuje ulotka opakowania, które się stosuje.
Diosminex a inne leki na żylaki
Pytanie „X czy Diosminex” często dotyczy produktów o zupełnie innym składzie. Rejestr Produktów Leczniczych pozwala podzielić najczęściej porównywane nazwy na trzy grupy. Porównania skuteczności z nich jednak nie wynika – charakterystyka Diosminexu nie zestawia go z żadnym z tych leków.
Ta sama substancja, czyli diosmina, ale nie zawsze ta sama moc:
- DIH i Pelethrocin – 500 mg, jak Diosminex,
- Phlebodia – 600 mg,
- Diosminex Max, Procto Diosminex i Diohespan Max – 1000 mg.
Inna substancja czynna – to nie są zamienniki Diosminexu:
- Rostil i Rostil max – dobezylan wapnia, 250 mg i 500 mg,
- Aescin – escyna, 20 mg w tabletce; żel Aescin zawiera dodatkowo salicylan dietyloaminy i heparynę,
- Cyclo 3 Fort – kapsułki z suchym wyciągiem z ruszczyka kolczastego, metylochalkonem hesperydyny i kwasem askorbinowym.
Wszystkie wymienione produkty mają w rejestrze kategorię dostępności bez recepty. Detramaxu, Detralexu ani Cycloveny w Rejestrze Produktów Leczniczych nie ma, więc nie da się ich zestawić z Diosminexem na podstawie dokumentów rejestrowych – ich skład podaje opakowanie.
Czego nie łączyć z Diosminexem
Charakterystyka opisuje trzy interakcje. W badaniach na niewielkiej grupie zdrowych ochotników diosmina zmieniała farmakokinetykę metronidazolu – leku przeciwbakteryjnego i przeciwpierwotniakowego – podwyższając jego maksymalne stężenie we krwi i wydłużając eliminację. Podobnie może zwiększać stężenie i wydłużać czas eliminacji diklofenaku, leku przeciwbólowego i przeciwzapalnego.
Trzecia interakcja wynika z tego, że diosmina może hamować agregację płytek krwi. U osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe może to zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Ulotka prosi, by powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o tych, które pacjent planuje przyjmować.
Przeciwwskazania i ostrzeżenia
Jedynym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na diosminę lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ważniejsze w praktyce są ostrzeżenia. Przy nasileniu dolegliwości związanych z żylakami odbytu terapia jest tylko objawowa i powinna być krótkotrwała. Jeśli dolegliwości nie ustępują, trzeba wykonać badanie proktologiczne i dobrać odpowiednią metodę leczenia. Lek nie wyklucza przy tym stosowania leków doodbytniczych.
Brakuje danych o skuteczności i bezpieczeństwie diosminy w leczeniu obrzęków wynikających z zastoinowej niewydolności serca. Osoba, która choruje jednocześnie na zastoinową niewydolność serca i przewlekłą niewydolność żylną, powinna skonsultować stosowanie Diosminexu z lekarzem, zanim sięgnie po tabletki.
Ciąża, karmienie piersią i prowadzenie pojazdów
Stosowanie Diosminexu nie jest zalecane w ciąży, choć badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego diosminy i nie odnotowano go również u człowieka. Lek nie jest też zalecany podczas karmienia piersią, bo brak informacji o przenikaniu diosminy do mleka. Wpływu na płodność nie sprawdzano w kontrolowanych badaniach. Na prowadzenie pojazdów lek nie wpływa albo wpływa nieistotnie.
Substancje pomocnicze
Każda tabletka zawiera 40 mg laktozy, dlatego leku nie powinny stosować osoby z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Otoczka zawiera barwnik żółcień pomarańczową (E 110), który może powodować reakcje alergiczne. Zawartość sodu jest mniejsza niż 1 mmol w tabletce, więc lek uznaje się za wolny od sodu.
Działania niepożądane
Wszystkie działania, którym charakterystyka przypisuje określoną częstość, występują rzadko, czyli u mniej niż 1 na 1000 osób:
- biegunka, niestrawność, nudności i wymioty,
- zawroty głowy, ból głowy i złe samopoczucie,
- wysypka, świąd i pokrzywka.
Z częstością nieznaną może wystąpić bezsenność. Charakterystyka dodaje, że łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz zaburzenia neurowegetatywne – na przykład wzmożony niepokój, przyspieszone bicie serca, nadmierna potliwość czy lękliwość – nie wymagają odstawienia leku. Każdy objaw niepożądany, także niewymieniony w ulotce, należy zgłosić lekarzowi lub farmaceucie.
Przedawkowanie
Nie odnotowano żadnego przypadku przedawkowania. Charakterystyka podaje, że mogłoby ono powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nudności i wymioty. Ulotka każe w takiej sytuacji skontaktować się z lekarzem. Postępowanie medyczne obejmuje płukanie żołądka, wywołanie wymiotów i podanie węgla aktywnego, a następnie leczenie podtrzymujące z częstym monitorowaniem parametrów życiowych.
Kiedy do lekarza
Ulotka mówi wprost: jeśli nie nastąpiła poprawa albo pacjent czuje się gorzej, należy zwrócić się do lekarza. Przy hemoroidach sygnałem są dolegliwości, które nie ustępują mimo krótkiej kuracji – wtedy potrzebne jest badanie proktologiczne i wybór metody leczenia, a nie kolejne opakowanie tabletek.
Ulotka wskazuje też sytuacje, w których przed rozpoczęciem leczenia należy poradzić się lekarza lub farmaceuty:
- w ciąży, podczas karmienia piersią i przy planowaniu dziecka,
- przy zastoinowej niewydolności serca współistniejącej z niewydolnością żylną – tu ulotka wskazuje konsultację z lekarzem,
- przy przyjmowaniu leków przeciwzakrzepowych, metronidazolu albo diklofenaku.