Na co działa Baxofort
Baxofort to czerwony roztwór do płukania jamy ustnej i gardła z aromatem miętowym i brzoskwiniowym. Każdy mililitr zawiera 0,74 mg diklofenaku w postaci soli sodowej, czyli stężenie 0,074%. Diklofenak należy do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) i zmniejsza syntezę prostaglandyn przez hamowanie enzymu cyklooksygenazy.
Na błonie śluzowej jamy ustnej i gardła Baxofort działa przeciwbólowo i przeciwzapalnie. U dorosłych i młodzieży powyżej 14 lat stosuje się go w leczeniu objawów stanów zapalnych błony śluzowej, na przykład:
- zapalenia dziąseł,
- zapalenia jamy ustnej,
- zapalenia gardła,
- stanów po zabiegach stomatologicznych,
- podrażnienia mechanicznego.
Wskazania mówią o leczeniu objawów. Jeśli ból gardła albo dolegliwości dziąseł nie mijają, warto ustalić ich przyczynę.
Baxofort na tle innych postaci diklofenaku
Diklofenak kojarzy się głównie z żelami na skórę i tabletkami. Baxofort działa miejscowo w jamie ustnej: według charakterystyki diklofenak w minimalnym stopniu wchłania się do krwi i praktycznie nie działa ogólnoustrojowo, a przenika dobrze przez błony śluzowe i gromadzi się w tkankach objętych stanem zapalnym.
Pozwolenie na Baxofort wydano w lipcu 2025 roku. Rejestr prowadzi także inne roztwory do płukania z diklofenakiem w tym samym stężeniu 0,74 mg/ml, m.in. Glimbax.
Jak stosować
Dorośli i młodzież powyżej 14 lat płuczą jamę ustną i gardło 2–3 razy na dobę. Za każdym razem odmierza się 15 ml roztworu dołączoną miarką, skalowaną co 2,5 ml. Płyn można użyć bez rozcieńczania albo z niewielką ilością wody i płukać przez 30–60 sekund.
Roztworu nie wolno połykać – po płukaniu się go wypluwa. Dlatego Baxofort może stosować wyłącznie osoba, która potrafi powstrzymać odruch połykania. Pominiętej dawki nie nadrabia się podwójną porcją, tylko przyjmuje kolejną o zwykłej porze.
Osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby stosują tę samą dawkę. Charakterystyka dodaje, że przy ciężkiej niewydolności nerek teoretycznie możliwa jest kumulacja leku i jego metabolitów, ale jej znaczenie kliniczne jest nieznane.
Jak długo
Dokumenty nie wyznaczają maksymalnej liczby dni. Jeśli jednak objawy nie ustąpią po 7 dniach stosowania albo się nasilą, trzeba skontaktować się z lekarzem. Po pierwszym otwarciu butelki roztwór zachowuje ważność przez 12 miesięcy.
Przeciwwskazania i ostrzeżenia
Baxofortu nie stosuje się:
- przy uczuleniu na diklofenak lub którykolwiek składnik roztworu,
- jeśli kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, ketoprofen lub inne NLPZ wywołały duszność (astmę), pokrzywkę albo alergiczny katar,
- u dzieci i młodzieży poniżej 14 lat,
- w ostatnich trzech miesiącach ciąży.
Podczas stosowania, zwłaszcza długotrwałego, może rozwinąć się nadwrażliwość na lek. Wtedy trzeba przerwać płukanie i w razie potrzeby wdrożyć leczenie. Roztwór nie powinien trafić do oczu.
Substancje pomocnicze
Roztwór zawiera kilka substancji, o których dokumenty informują osobno. W każdej dawce 15 ml jest:
- 2664 mg sorbitolu – źródła fruktozy; charakterystyka mówi, że osoby z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie mogą przyjmować leku, a ulotka zaleca im wcześniejszy kontakt z lekarzem,
- 35 mg sodu, czyli 1,75% maksymalnej zalecanej dobowej dawki dla dorosłych,
- 9 mg etanolu – mniej niż w 1 ml piwa lub wina, bez zauważalnych skutków,
- 166,5 mg benzoesanu sodu, który może miejscowo podrażniać,
- czerwień koszenilowa (E 124), która może wywołać reakcje alergiczne,
- śladowa ilość alkoholu benzylowego oraz linalol, d-limonen, eugenol i cytronelol z aromatów, które mogą uczulać.
Ulotka ostrzega, że kobiety w ciąży i osoby z chorobami wątroby lub nerek powinny porozmawiać z lekarzem przed użyciem, bo duże ilości alkoholu benzylowego mogą się kumulować i wywołać kwasicę metaboliczną.
Interakcje
Nie są znane interakcje Baxofortu z innymi lekami stosowanymi miejscowo w jamie ustnej. Charakterystyka zaznacza, że sorbitol może wpływać na wchłanianie innych leków przyjmowanych doustnie w tym samym czasie. Lekarza lub farmaceutę informuje się o wszystkich stosowanych lekach.
Ciąża, karmienie piersią i prowadzenie pojazdów
W ostatnich trzech miesiącach ciąży Baxofort jest przeciwwskazany. Ogólnoustrojowo stosowane inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wtedy działać toksycznie na serce, płuca i nerki płodu, wydłużać krwawienie u matki i dziecka oraz opóźniać poród.
W pierwszym i drugim trymestrze charakterystyka nie zaleca leku, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, a ulotka – chyba że jest to konieczne i zalecone przez lekarza. W obu przypadkach obowiązuje najmniejsza dawka przez najkrótszy czas. Danych klinicznych o stosowaniu Baxofortu w ciąży nie ma i nie wiadomo, czy narażenie po podaniu miejscowym może zaszkodzić płodowi.
W okresie karmienia piersią Baxofortu nie należy stosować – tak mówią obie dokumentacje. Lek nie wpływa albo wpływa nieistotnie na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.
Możliwe działania niepożądane
W badaniach klinicznych nie obserwowano działań niepożądanych, które można by przypisać diklofenakowi sodowemu. Przy stosowaniu miejscowym, zwłaszcza długotrwałym, mogą jednak wystąpić:
- podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej,
- kaszel,
- reakcje nadwrażliwości (uczulenia).
Obie dokumentacje wymieniają ponadto, z częstością nieznaną, uczucie pieczenia w miejscu zastosowania i suchość skóry. W razie połknięcia albo długotrwałego stosowania nie można wykluczyć działań ogólnoustrojowych.
Przy podrażnieniu, kaszlu lub objawach uczulenia ulotka nakazuje przerwać stosowanie i skontaktować się z lekarzem, który w razie potrzeby zaleci leczenie.
Przedawkowanie i połknięcie
Przypadkowe połknięcie jednej dawki roztworu nie stanowi zagrożenia. Charakterystyka wylicza, że połknięta dawka to od jednej piątej do jednej szóstej dawki diklofenaku zalecanej do stosowania ogólnego. Przypadków przedawkowania nie zgłaszano. Po przyjęciu większej niż zalecana ilości trzeba skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Kiedy do lekarza
Ulotka wskazuje kontakt z lekarzem, jeśli po 7 dniach nie ma poprawy albo objawy się nasilają, a także wtedy, gdy działanie leku wydaje się za mocne lub za słabe. Do lekarza trzeba zgłosić się również przy podrażnieniu błony śluzowej, kaszlu lub objawach uczulenia w trakcie płukania.
Przed użyciem z lekarzem lub farmaceutą powinny porozmawiać kobiety w ciąży, osoby z dziedziczną nietolerancją fruktozy oraz pacjenci z chorobami wątroby lub nerek. Osoby, u których NLPZ wywołały kiedyś duszność, pokrzywkę lub alergiczny katar, nie powinny go stosować wcale.