Jak wyglądają pleśniawki
Pleśniawki to zakażenie grzybicze jamy ustnej. Zwykle są niegroźne i najczęściej dotyczą niemowląt oraz osób starszych noszących protezy.
U dorosłych
Jama ustna jest od środka zaczerwieniona i pokryta białymi plamami. Po starciu tych plam zostają czerwone miejsca, które mogą krwawić.
Poza tym pojawiają się:
- pęknięcia w kącikach ust,
- gorsze odczuwanie smaku,
- nieprzyjemny smak w ustach,
- ból w jamie ustnej – na przykład bolesny język albo dziąsła,
- trudności w jedzeniu i piciu.
Pleśniawki u dorosłych nie są zaraźliwe.
U niemowląt
Na języku pojawia się biały nalot przypominający twaróg, którego nie da się łatwo zetrzeć – i to odróżnia go od zwykłego osadu po mleku. Czasem widoczne są białe plamki w buzi.
Niemowlę z pleśniawkami może odmawiać jedzenia.
Leczenie
Tu polska rzeczywistość rozchodzi się z poradnikami zagranicznymi. W Rejestrze Produktów Leczniczych nie ma ani jednego preparatu przeciwgrzybiczego do stosowania w jamie ustnej wydawanego bez recepty – wszystkie mają kategorię Rp albo Rpz (stan rejestru na 5 sierpnia 2026). Brytyjskie poradniki opisują żel z mikonazolem jako lek do kupienia w aptece; w Polsce po ten sam żel trzeba mieć receptę.
Praktyczny wniosek jest prosty: leczenie pleśniawek zaczyna się od wizyty u lekarza, a nie od pytania w aptece.
Jak stosuje się żel z mikonazolem
Charakterystyka preparatu obejmuje dorosłych i dzieci od 4. miesiąca życia. Dawkowanie przy drożdżycy jamy ustnej i gardła:
- niemowlęta od 4 do 24 miesięcy – 1,25 ml żelu cztery razy na dobę po jedzeniu, w kilku mniejszych porcjach, nakładanych czystym palcem na zmienione miejsca,
- dorośli i dzieci powyżej 2 lat – 2,5 ml żelu cztery razy na dobę po jedzeniu.
Dwie zasady dotyczą sposobu podania. Żelu nie nakłada się na tylną ścianę gardła – u małego dziecka grozi to zadławieniem. I nie połyka się go od razu: im dłużej pozostaje w ustach, tym lepiej.
Leczenie kontynuuje się co najmniej przez tydzień po ustąpieniu objawów, inaczej zakażenie łatwo wraca. Osoby noszące protezy powinny wyjmować je na noc i szorować szczoteczką z naniesionym żelem – to zapobiega zakażeniu samej protezy.
Skąd się biorą
Pleśniawki wywołuje grzyb z rodzaju Candida. Niektóre sytuacje sprzyjają jego nadmiernemu wzrostowi:
- długotrwałe przyjmowanie antybiotyków,
- stosowanie wziewnych leków na astmę,
- leczenie onkologiczne, na przykład chemioterapia.
Jak zapobiegać
Warto:
- dbać o zęby: myć je dwa razy dziennie, czyścić protezy i chodzić na regularne przeglądy stomatologiczne – także wtedy, gdy nosi się protezy,
- przy braku zębów szczotkować dziąsła i język miękką szczoteczką,
- płukać usta po jedzeniu i po przyjęciu leku,
- chodzić na regularne kontrole przy chorobie przewlekłej, takiej jak cukrzyca,
- regularnie wyparzać smoczki,
- wyparzać butelki po każdym użyciu.
Czego nie robić:
- nie noś protez na noc,
- nie używaj protez, które źle pasują – zgłoś się do stomatologa,
- nie pal.
Kiedy do lekarza
Pleśniawki zwykle nie są poważne, ale czasem potrzebna jest pomoc lekarza. Umów wizytę, jeśli:
- objawy ma niemowlę poniżej 4. miesiąca życia,
- po tygodniu leczenia żelem nie widać poprawy,
- pojawiają się trudności albo ból przy połykaniu.